ام جی 4 (MG 4 EV) یکی از هاچبکهای تمامبرقی بازار است که با هدف رقابت در کلاس خودروهای الکتریکی اقتصادی و مدرن توسعه پیدا کرده است. این محصول که نخستینبار در سال ۲۰۲۲ به بازار چین معرفی شد، در اواخر سال ۲۰۲۴ به ایران رسید و توانست بهواسطه طراحی متفاوت، فناوریهای جدید و ساختار فنی قابلتوجه، توجه علاقهمندان به خودروهای برقی را جلب کند. یکی از مهمترین ویژگیهای فنی ام جی 4، استفاده از پلتفرم اختصاصی و ماژولار MSP (Modular Scalable Platform) است. این معماری که توسط امجی توسعه یافته، امکان استفاده از مجموعههای باتری مختلف و طراحی نسخههای متنوع را فراهم میکند. چنین ساختاری علاوه بر انعطافپذیری در تولید، به بهینهسازی فضای داخلی و جانمایی اجزای فنی خودرو نیز کمک کرده است. طراحی ظاهری و کابین ام جی 4 در نمای بیرونی، ام جی 4 با زبان طراحی مدرن و خطوط شکسته بدنه، ظاهری اسپرت و متفاوت دارد. چراغهای LED جلو و عقب، فرم خاص سپرها و تناسبات بدنه باعث شدهاند این هاچبک برقی در مقایسه با بسیاری از خودروهای همرده، چهرهای متمایز داشته باشد. در فضای داخلی نیز همین رویکرد مدرن ادامه پیدا کرده است. داشبورد با طراحی مینیمال شکل گرفته و استفاده از نمایشگرهای دیجیتال، فضای کابین را به محصولات جدید و فناورانه نزدیک کرده است. همچنین سامانه ارتباطی MG iSmart امکانات ارتباطی و کنترلی مختلفی را در اختیار راننده قرار میدهد. در مجموع، طراحی داخلی ام جی 4 بیشتر بر سادگی، فناوری و دسترسی آسان به امکانات تمرکز دارد. یکی از نقاط قوت ام جی 4 برقی، استفاده از سیستم انتقال قدرت دیفرانسیل عقب است. برخلاف بسیاری از خودروهای برقی اقتصادی که نیروی موتور را به چرخهای جلو منتقل میکنند، در این مدل محور عقب وظیفه انتقال نیرو را برعهده دارد. این ساختار در کنار توزیع وزن تقریباً ۵۰ به ۵۰ میان دو محور، به بهبود تعادل خودرو و پایداری آن در پیچها کمک میکند. به همین دلیل، ام جی 4 صرفاً یک خودروی برقی کممصرف برای رفتوآمدهای شهری نیست و از نظر هندلینگ و لذت رانندگی نیز حرفهایی برای گفتن دارد. البته عملکرد نهایی خودرو به نسخه فنی و ظرفیت باتری انتخابی بستگی خواهد داشت. یکی دیگر از قابلیتهای کاربردی این هاچبک، فناوری V2L (Vehicle to Load) است. به کمک این ویژگی میتوان از انرژی ذخیرهشده در باتری خودرو برای تأمین برق برخی تجهیزات و وسایل برقی خارجی استفاده کرد؛ قابلیتی که در سفرها و شرایطی که دسترسی به برق شهری وجود ندارد، کاربرد زیادی خواهد داشت. ام جی 4 در تیپهای مختلف با ظرفیت باتری و برد حرکتی متفاوت عرضه شده است. بنابراین میزان پیمایش هر نسخه یکسان نیست، اما در مجموع این خودرو با توجه به جایگاه قیمتی خود در بازار جهانی، برد حرکتی رقابتی و قابلقبولی ارائه میدهد. از نظر ایمنی، ام جی 4 موفق به دریافت پنج ستاره از مؤسسه معتبر Euro NCAP شده است. این امتیاز، جایگاه مناسبی برای آن در میان هاچبکهای برقی ایجاد میکند و نشاندهنده عملکرد مطلوب خودرو در آزمونهای تصادف است. فضای بار این خودرو نیز برای یک هاچبک کامپکت برقی قابلقبول است. صندوق عقب ام جی 4 ظرفیتی معادل ۳۵۰ لیتر دارد که با خواباندن صندلیهای ردیف دوم، این حجم به ۱۱۶۵ لیتر افزایش پیدا میکند. از نکات جالب در طراحی و عملکرد این خودرو، حذف دکمه استارت است. برای آمادهسازی خودرو جهت حرکت، کافی است راننده پدال ترمز را فشار دهد. همچنین با باز کردن درها، سیستم خودرو بهصورت خودکار خاموش میشود. البته ام جی 4 بدون ایراد نیست. کیفیت برخی از متریال استفادهشده در کابین، بهخصوص در قسمتهایی که بیشتر در معرض دید و لمس قرار دارند، میتوانست بهتر باشد. علاوه بر این، نبود سانروف و دریچه اختصاصی تهویه برای سرنشینان عقب از جمله کمبودهایی است که ممکن است برای برخی خریداران اهمیت داشته باشد.
بازار خودرو ایران در طول سالهای گذشته میزبان محصولات متنوعی بوده که بعضی از آنها با وجود برخورداری از طراحی جذاب، امکانات مناسب و توان فنی قابلتوجه، فرصت چندانی برای حضور در بازار پیدا نکردهاند. ام جی RX5 (MG RX5) یکی از همین خودروهاست؛ کراساووری چینی با طراحی مدرن، کابین باکیفیت، امکانات رفاهی مطلوب و پیشرانه قدرتمند که خیلی زودتر از انتظار از بازار ایران کنار رفت. داستان ورود ام جی RX5 به ایران به سال ۱۳۹۶ بازمیگردد؛ زمانی که شرکت سایک موتور (SAIC Motor)، مالک برند MG، پس از پایان همکاری با آذویکو، مذاکرات خود را برای حضور در بازار ایران با مجموعه دیگری آغاز کرد. این همکاری در نهایت با شرکت خودروسازی فردا شکل گرفت؛ شرکتی که توسط خانواده گرامی تأسیس شده بود و پیش از آن نیز سابقه همکاری با ایرانخودرو و تولید محصولاتی مانند سمند و پژو پارس را در کارنامه داشت. نتیجه این همکاری، معرفی و عرضه نخستین سری از MG RX5 در سال ۱۳۹۷ بود. برنامهریزیها نشان میداد که خودروسازی فردا قصد دارد علاوه بر این کراساوور، محصولات دیگری از برند امجی را نیز به بازار ایران بیاورد. با این حال، بازگشت تحریمهای بینالمللی و خروج دوباره MG از ایران، تمام این برنامهها را تحتتأثیر قرار داد. در نهایت، تولید و عرضه RX5 به تعداد محدودی از خودروها ختم شد و این کراساوور نتوانست به جایگاه واقعی خود در بازار ایران دست پیدا کند. از نظر مهندسی، ام جی RX5 روی پلتفرم SSA سایک موتور توسعه پیدا کرده است؛ معماری فنی مشترکی که پیشتر در ساخت کراساوور MG GS نیز مورد استفاده قرار گرفته بود. به همین دلیل، این دو خودرو در بخشهایی مانند پلتفرم، پیشرانه و گیربکس اشتراکات فنی قابلتوجهی دارند. البته RX5 در طراحی داخلی و انتخاب متریال کابین، رویکرد متفاوتی را دنبال میکند و از نظر کیفیت فضای داخلی، محصولی قابلتوجه به شمار میرود. یکی از مهمترین نقاط قوت ام جی RX5، قوای فنی آن است. این خودرو از یک پیشرانه ۲ لیتری توربوشارژ با توان تولید ۲۲۰ اسب بخار بهره میبرد که در کنار گیربکس دوکلاچه، عملکرد حرکتی قابلتوجهی را برای آن فراهم میکند. چنین مشخصاتی باعث شده RX5 از نظر شتاب و تواناییهای حرکتی، رقیبی جدی برای بسیاری از کراساوورهای مطرح بازار ایران باشد. در کنار عملکرد فنی، طراحی ظاهری، کیفیت ساخت کابین و سطح تجهیزات رفاهی نیز از جمله ویژگیهایی هستند که ارزش خرید این خودرو را افزایش میدهند. با این وجود، ام جی RX5 یک نقطهضعف مهم دارد که نمیتوان از آن چشمپوشی کرد: تیراژ بسیار محدود عرضه در ایران. تعداد پایین خودروهای موجود، در کنار محدودیت دسترسی به قطعات یدکی، شبکه خدمات پس از فروش و دشواری تأمین برخی قطعات تخصصی، شرایط بازار دست دوم این کراساوور را نسبت به رقبای پرتیراژ دشوارتر کرده است. در مجموع، MG RX5 را میتوان یکی از کراساوورهای کمترشناختهشده اما توانمند بازار ایران دانست؛ خودرویی که از نظر طراحی، امکانات و مشخصات فنی ظرفیت رقابت با بسیاری از محصولات همرده را داشت، اما شرایط سیاسی و تجاری اجازه نداد حضور موفق و پایداری در بازار کشور تجربه کند.
در میان محصولات مشترک گروه خودروسازی سایک چین (SAIC) و مجموعه مهندسی امجی انگلستان، MG 350 یکی از سدانهایی بود که با هدف حضور در بازارهای صادراتی توسعه پیدا کرد. این خودرو با ترکیبی از طراحی نسبتاً مدرن، مهندسی چینی و میراث فنی برند انگلیسی MG، از سال ۲۰۱۱ وارد برخی بازارهای آسیایی شد و بهتدریج در سبد محصولات اقتصادی این خودروساز قرار گرفت. ام جی 350 از جمله محصولاتی بود که قرار بود جایگاه مناسبی در میان سدانهای خانوادگی و میانرده پیدا کند. این خودرو از سال ۱۳۹۲ به بازار ایران راه یافت و با توجه به ظاهر متفاوت و نام تجاری شناختهشده امجی، میتوانست گزینهای قابلتوجه برای رقابت با محصولاتی مانند کیا سراتو مونتاژی سایپا و رنو مگان پارسخودرو باشد. با این حال، شرایط عرضه چندان به نفع این سدان نبود. واردات محدود و در نتیجه قیمتگذاری نامناسب، باعث شد MG 350 نتواند با رقبای خود رقابت قیمتی مؤثری داشته باشد. در واقع، خودرویی که میتوانست سهمی از بازار سدانهای خانوادگی ایران را به دست آورد، به دلیل قیمت بالا و عرضه محدود، با استقبال چندانی روبهرو نشد. یکی از ویژگیهای قابلتوجه ام جی 350، تولید متمرکز آن در کارخانه سایک موتور در نانجینگ چین بود. این سدان در مقایسه با برخی محصولات پرتیراژ بازار ایران، حضور بسیار محدودتری را تجربه کرد و همین موضوع در سالهای بعد نیز بر وضعیت بازار خرید و فروش و دسترسی به خدمات و قطعات آن تأثیر گذاشت. در مجموع، ام جی 350 را میتوان یکی از سدانهای کمترشناختهشده بازار ایران دانست؛ محصولی که با وجود برخورداری از نشان تجاری معتبر و ظرفیت رقابت در کلاس خودروهای خانوادگی، به دلیل محدودیت واردات و قیمتگذاری نامناسب نتوانست جایگاه مورد انتظار خود را به دست آورد.
ورود امجی GS به بازار جهانی در سال ۲۰۱۵ را میتوان یکی از مهمترین اتفاقات تاریخ معاصر این برند دانست. این خودرو نخستین تجربه امجی در کلاس کراساورها بود و قرار بود با تکیه بر طراحی متفاوت، قوای فنی قدرتمند و ویژگیهای اسپرت، سهمی از بازار رو به رشد شاسیبلندهای کامپکت به دست آورد. نخستین نمونههای این خودرو نیز از اواخر سال ۲۰۱۵ راهی بازار ایران شدند تا امجی پس از عرضه مدلهایی مانند MG 6 و MG 550، شانس خود را در یکی از محبوبترین سگمنتهای بازار امتحان کند. ام جی GS از همان ابتدا خودرویی متفاوت از بسیاری از کراساورهای چینی حاضر در بازار ایران بود. برخلاف محصولاتی که بیشتر روی قیمت اقتصادی، امکانات رفاهی و ظاهر خانوادگی تمرکز داشتند، این مدل با رویکردی اسپرتتر توسعه پیدا کرده بود. طراحی بدنه جذاب، پیشرانه توربوشارژ قدرتمند و هماهنگی قابلقبول مجموعه انتقال قدرت، از جمله ویژگیهایی بودند که GS را به گزینهای متمایز در میان کراساورهای کامپکت تبدیل میکردند. نکته جالب درباره این خودرو، پیشینه مهندسی آن است. با وجود انتقال مالکیت برند امجی به گروه خودروسازی سایک چین، بخش مهمی از فعالیتهای طراحی و توسعه محصولات این شرکت همچنان با مشارکت مهندسان و مراکز تحقیقاتی امجی در انگلستان انجام میشد. MG GS نیز با بهرهگیری از همین ترکیب تجربه مهندسی و توان تولیدی سایک توسعه یافت تا نخستین کراساور این برند، از نظر فنی حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشد. از نظر طراحی ظاهری، امجی GS چهرهای جسورانه و نسبتاً اسپرت دارد که هنوز هم میتواند توجه علاقهمندان به خودروهای کراساور را جلب کند. با این حال، وقتی وارد کابین میشویم، شرایط کمی متفاوت است. کیفیت برخی متریال استفادهشده در داشبورد و بخشهایی از تزیینات داخلی، بهاندازه تواناییهای فنی و طراحی بیرونی خودرو رضایتبخش نیست. به همین دلیل، افرادی که کیفیت مواد بهکاررفته در کابین را در اولویت خرید قرار میدهند، ممکن است با نقاط ضعف این خودرو مواجه شوند. یکی از مهمترین ویژگیهای ام جی GS ، پیشرانه پرتوان و گیربکس سریع آن است که شخصیت رانندگی متفاوتی نسبت به بسیاری از رقبای همرده ایجاد میکند. این کراساور بیش از آنکه صرفاً یک خودروی خانوادگی برای جابهجایی روزمره باشد، تلاش میکند تجربهای نزدیک به خودروهای اسپرت را در قالب یک شاسیبلند کامپکت ارائه دهد. همین موضوع باعث شده GS هم برای رانندگانی که به شتاب و عملکرد اهمیت میدهند جذاب باشد و هم بتواند نیازهای یک خانواده را تا حد قابلقبولی پوشش دهد. با وجود این ویژگیها، شرایط ورود امجی GS به بازار ایران چندان مساعد نبود. در آن مقطع، تعداد زیادی از کراساورهای چینی با قیمتهای رقابتی و طرحهای فروش متنوع در اختیار خریداران قرار میگرفتند. در مقابل، قیمتگذاری نسبتاً بالای GS، بازاریابی نهچندان مؤثر و انتقاداتی که به وضعیت خدمات پس از فروش وارد میشد، مانع از آن شدند که این خودرو در ابتدای عرضه به جایگاه مورد انتظار دست پیدا کند. با گذشت زمان و آشنایی بیشتر خریداران با تواناییهای فنی این مدل، امجی GS توانست توجه بخشی از علاقهمندان خودروهای متفاوت را به خود جلب کند. هرچند این کراساور هرگز به گزینهای فراگیر در بازار ایران تبدیل نشد، اما ترکیب پیشرانه قدرتمند، عملکرد اسپرت و طراحی خاص، آن را به یکی از محصولات قابلتوجه و متفاوت در میان کراساورهای وارداتی آن سالها تبدیل کرده است. در ادامه این مقاله، به بررسی دقیقتر طراحی ظاهری، کیفیت کابین، مشخصات فنی، امکانات رفاهی، تجربه رانندگی و نقاط قوت و ضعف امجی GS میپردازیم تا مشخص شود این کراساور انگلیسیتبار در بازار خودروهای دستدوم ایران تا چه اندازه ارزش خرید دارد.
برای آشنایی با امجی ۶، بهتر است ابتدا نگاهی به پیشینه برند MG و روند تغییر مالکیت آن داشته باشیم. در سال ۲۰۰۵، شرکت خودروسازی نانجینگ چین مالکیت گروه MG Rover را خریداری کرد. دو سال بعد، نانجینگ به مجموعه سایک موتور (SAIC) پیوست و در نتیجه این ادغام، برند امجی نیز به مالکیت یکی از بزرگترین خودروسازان چین درآمد. پس از این تغییر مالکیت، سایک قصد داشت خودروهای خود را با نام Rover در بازار چین عرضه کند؛ اما به دلیل محدودیتهای حقوقی و اختلاف بر سر مالکیت این نام تجاری، امکان استفاده از آن وجود نداشت. به همین دلیل، نشان Roewe برای عرضه محصولات این شرکت در بازار چین انتخاب شد. این موضوع در شناخت امجی ۶ اهمیت دارد؛ چراکه این خودرو از نظر فنی و مهندسی ارتباط نزدیکی با Roewe 550 دارد؛ مدلی که در بازار ایران با نام امجی ۵۵۰ شناخته میشود. در واقع، امجی ۶ را میتوان محصولی توسعهیافته بر اساس همین خودرو دانست که با بازنگری در طراحی و ساختار بدنه، برای عرضه در بازارهای مختلف آماده شد. شرکت مدیا موتورز از سال ۲۰۱۲ واردات امجی ۶ به ایران را آغاز کرد. این خودرو در دو نسخه بدنه به خریداران عرضه میشد: مدل GT با طراحی فستبک و نسخه Magnette با فرم سدان و صندوق عقب مجزا. از نظر امکانات رفاهی و تجهیزات، اختلاف قابلتوجهی میان این دو تیپ وجود نداشت و تفاوت اصلی آنها به شکل ظاهری بدنه و سلیقه خریداران بازمیگشت. اگرچه روند طراحی و توسعه امجی ۶ در دوره مالکیت پیشین برند MG آغاز شده بود، رونمایی رسمی آن در سال ۲۰۱۱ و پس از انتقال این برند به سایک موتور انجام شد. این خودرو بر اساس پلتفرم Rover 75 شکل گرفت؛ پلتفرمی که با فراهم کردن فاصله محوری مناسب، به ایجاد فضای کابین قابلقبول و جادار در امجی ۶ کمک کرده است. یکی از ویژگیهایی که امجی ۶ را هنگام ورود به بازار ایران از بسیاری از سدانهای همرده متمایز میکرد، استفاده از موتور توربوشارژ بود. در شرایطی که بخش زیادی از خودروهای اقتصادی و خانوادگی بازار به پیشرانههای تنفس طبیعی مجهز بودند، این مدل با موتور ۱.۸ لیتری توربو عرضه شد و عملکرد فنی متفاوتی را ارائه میداد. قلب تپنده MG 6، پیشرانه ۱.۸ لیتری از خانواده K روور است که با نام کاواچی (Kavachi) شناخته میشود. نیروی تولیدشده توسط این موتور از طریق یک گیربکس اتوماتیک ۵ سرعته ساخت آیسین به چرخها منتقل میشود. این مجموعه فنی باید وزن تقریبی ۱.۶ تنی خودرو را به حرکت درآورد. پیشرانه کاواچی ریشه در مهندسی فنی گروه MG Rover دارد و توسعه آن به اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی بازمیگردد. این موتور در سالهای بعد، علاوه بر خودروهای امجی و روور، در برخی محصولات لندرور و لوتوس نیز به کار گرفته شد. بنابراین، با وجود انتقال مالکیت امجی به یک شرکت چینی، امجی ۶ همچنان از بخشی از میراث مهندسی بریتانیایی این برند بهره میبرد.
گروه خودروسازی سایک موتور چین (SAIC Motor) طی سالهای گذشته توانسته جایگاه خود را در صنعت خودروسازی جهان به شکل قابلتوجهی ارتقا دهد. این مجموعه با در اختیار داشتن برندهایی مانند امجی (MG)، رووی (Roewe) و مکسوس (Maxus)، دامنه فعالیت گستردهای در بازارهای داخلی و بینالمللی دارد. بخشی از موفقیت سایک به توسعه محصولات متنوع و عرضه آنها در کلاسهای مختلف خودرویی مربوط میشود؛ محصولاتی که برخی از آنها، بهویژه در بازار چین، با استقبال چشمگیری مواجه شدهاند. یکی از نمونههای موفق این مجموعه، رووی RX5 است که در بازارهای صادراتی با نام امجی RX5 نیز شناخته میشود. این کراساوور توانست در بازار داخلی چین فروش قابلتوجهی را تجربه کند و به یکی از محصولات مهم سایک در آن دوره تبدیل شود. علاوه بر بازار چین، محصولات این گروه خودروسازی در کشورهای مختلفی از جمله تایلند، استرالیا و انگلستان نیز عرضه شدهاند. در بازار بریتانیا نیز برند امجی با تکیه بر پیشینه انگلیسی خود و مالکیت سایک موتور، همچنان به فعالیت ادامه داده است. برند امجی پس از تجربه حضور نسبتاً موفق در بازار ایران، در سال ۱۳۹۶ مسیر متفاوتی را برای ادامه فعالیت خود انتخاب کرد. برخلاف انتظار مشتریانی که به خروج تدریجی این برند از بازار ایران بدبین بودند، برنامهریزیهایی برای تولید و مونتاژ محصولات MG در داخل کشور انجام شد. نخستین نتیجه این تصمیم، عرضه ام جی 360 (MG 360) بود؛ سدانی که قرار بود با تکیه بر تولید داخلی، حضور این برند را در بازار ایران تثبیت کند. مسئولیت تولید این خودرو به شرکت آذویکو سپرده شد؛ مجموعهای که با مشارکت سرمایهگذاران ایرانی و همکاری گروه سایک موتور شکل گرفته بود. ام جی 360 در واقع یکی از محصولات اقتصادی این برند محسوب میشد و از نظر جایگاه بازار، میتوان آن را گزینهای جدید در ادامه مسیر امجی 350 دانست. این خودرو با ابعادی کمی بزرگتر و طراحی متفاوتتر، برای رقابت در کلاس سدانهای اقتصادی و خانوادگی وارد بازار شد. تولید ام جی 360 در دو نسخه دندهای و اتوماتیک از اواخر سال ۱۳۹۵ آغاز شد و نخستین نمونههای آن در تابستان ۱۳۹۶ به مشتریان تحویل داده شدند. مدتی بعد، نسخه مجهز به پیشرانه توربوشارژ نیز به خط تولید راه یافت تا خریداران امکان انتخاب میان مدلهای تنفس طبیعی و توربو را داشته باشند. با معرفی نسخه توربوشارژ، خانواده MG 360 از نظر قوای فنی تنوع بیشتری پیدا کرد. مهمترین تفاوت این مدل با نسخه معمولی، به پیشرانه و مجموعه انتقال قدرت آن مربوط میشود. در مقابل، از نظر طراحی ظاهری تغییرات چشمگیری در نسخه توربو اعمال نشد و فرم بدنه و فضای داخلی تقریباً همان ویژگیهای مدلهای قبلی را حفظ کردند. در کابین نیز تفاوتها محدود بود و اضافهشدن کلید مربوط به سیستم کنترل پایداری (ESP) از معدود تغییرات قابلمشاهده به شمار میرفت. به این ترتیب، نسخه توربو بیشتر با هدف ارتقای عملکرد حرکتی و بهبود تجربه رانندگی معرفی شد، نه ایجاد تغییرات اساسی در طراحی خودرو. در مجموع، ام جی 360 یکی از تلاشهای مهم برای حفظ حضور برند MG در بازار ایران از طریق مونتاژ داخلی بود. این سدان با دو نوع پیشرانه و گزینههای مختلف گیربکس عرضه شد و قرار بود جایگاه مناسبی در میان خودروهای اقتصادی و خانوادگی پیدا کند؛ هرچند سرنوشت تجاری آن در ادامه تحتتأثیر شرایط بازار و مشکلات همکاریهای خودروسازی قرار گرفت.
ورود ام جی 6 نیوفیس مدل 2015 به بازار ایران را میتوان نقطه عطفی در عرضه این خودرو دانست. این نسخه که در واقع فیسلیفت نسل اول MG6 محسوب میشود، با تغییراتی در طراحی بدنه، بهروزرسانی تجهیزات و اصلاحاتی در بخش کابین همراه بود. البته این تغییرات به معنای تحول کامل خودرو نبودند، بلکه بیشتر با هدف تازهتر کردن چهره و افزایش جذابیت آن در برابر رقبا انجام شدند. یکی از مهمترین اتفاقات همزمان با عرضه نسخه جدید، توقف واردات تیپ سدان یا همان MG6 Magnet به ایران بود. به این ترتیب، خریداران ایرانی تنها امکان انتخاب نسخه GT با بدنه لیفتبک را داشتند؛ خودرویی که بهواسطه فرم متفاوت صندوق عقب، ترکیبی از ظاهر یک سدان و کاربردپذیری هاچبک را ارائه میکرد. در نمای بیرونی، تغییر طراحی چراغهای جلو و عقب، سپرهای بازطراحیشده و جلوپنجره جدید، مهمترین تفاوتهای ام جی 6 نیوفیس با نسخه قبلی هستند. اضافه شدن چراغهای روشنایی روز (Daylight)، چراغهای زنون تطبیقی یا گردشی و سیستم شستوشوی چراغهای جلو نیز باعث شد این مدل از نظر تجهیزات روشنایی وضعیت بهتری داشته باشد. سقف پانوراما هم یکی دیگر از امکانات جذاب این نسخه است که به فضای کابین حس بازتری میدهد. در بخش فنی نیز یکی از تغییرات مهم، استفاده از گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک دوکلاچه بهجای جعبهدنده ۵ سرعته اتوماتیک نسخه قبلی بود. پیشرانه ۱.۸ لیتری توربوشارژ همچنان وظیفه تأمین نیروی خودرو را بر عهده داشت و در نسخه عرضهشده در ایران، توان خروجی آن حدود ۱۶۰ اسب بخار اعلام شده است. با عرضه نسل جدید MG6 در بازار چین، روند حضور نسل اول این خودرو نیز به پایان خود نزدیک شد و سال ۲۰۱۶ را میتوان آخرین دوره عرضه ام جی 6 در بازار ایران دانست. با وجود توقف واردات، ترکیب طراحی متفاوت، پیشرانه توربوشارژ، گیربکس دوکلاچه و امکانات رفاهی و ایمنی قابلقبول باعث شد این خودرو همچنان در بازار خودروهای کارکرده مورد توجه بخشی از خریداران قرار بگیرد. البته هنگام بررسی ارزش خرید ام جی 6 دست دوم، نباید صرفاً به امکانات و مشخصات فنی آن توجه کرد؛ وضعیت سلامت موتور توربوشارژ، عملکرد گیربکس دوکلاچه، سابقه سرویسهای دورهای و دسترسی به قطعات نیز از عواملی هستند که در انتخاب این خودرو اهمیت زیادی دارند.
برند امجی پس از واگذاری به گروه خودروسازی سایک موتور چین (SAIC Motor)، مسیر تازهای را در صنعت خودرو آغاز کرد. یکی از نخستین محصولاتی که با رویکرد صادراتی این مجموعه روانه بازارهای بینالمللی شد، سدان متوسط ام جی 550 (MG 550) بود؛ خودرویی که در اوایل دهه ۲۰۱۰ به بازار ایران راه پیدا کرد و توانست تصویری متفاوت از تواناییهای خودروسازان چینی در ذهن خریداران ایرانی ایجاد کند. ورود MG 550 به ایران از طریق شرکت مدیاموتورز انجام شد و این خودرو بهسرعت به یکی از محصولات شناختهشده این برند در کشورمان تبدیل شد. طراحی متفاوت، کابین جادار، کیفیت ساخت مناسب و استفاده از پیشرانه توربوشارژ، از جمله ویژگیهایی بودند که باعث شدند ام جی 550 در مقایسه با بسیاری از سدانهای همدوره خود، محصولی متمایز به نظر برسد. حتی امروز نیز نمونههای کارکرده این خودرو به دلیل ترکیب امکانات، توان فنی و کیفیت ساخت، همچنان برای بخشی از خریداران بازار خودروهای دستدوم جذابیت دارند. برای شناخت بهتر این سدان، باید نگاهی به گذشته برند MG داشته باشیم. امجی یک خودروساز با ریشه انگلیسی است که در ابتدا بیشتر به دلیل تولید خودروهای اسپرت و رودسترهای دونفره شهرت داشت. با گذشت زمان و افزایش مشکلات اقتصادی، این شرکت استقلال خود را از دست داد و در مجموعه روور قرار گرفت. پس از آن نیز مالکیت گروه MG Rover در دورههای مختلف میان شرکتهای مختلف جابهجا شد تا اینکه در سال ۲۰۰۵، با فروپاشی گروه روور، سایک موتور چین مالکیت برند امجی را به دست گرفت. سایک پس از تصاحب این مجموعه، تصمیم گرفت علاوه بر حفظ نام تجاری MG و بخشی از میراث مهندسی آن، برند جدیدی به نام رووی (Roewe) را نیز راهاندازی کند. رووی در واقع با تکیه بر بخشی از دانش فنی و میراث مهندسی روور شکل گرفت و بهعنوان یکی از برندهای چینی گروه سایک فعالیت خود را آغاز کرد. نکته جالب درباره ام جی 550 این است که نسخه عرضهشده در ایران، از نظر هویت محصول با رووی 550 ارتباط نزدیکی داشت؛ اما به دلیل شناختهشدهتر بودن نام MG در بازار کشورمان، با نشان تجاری امجی به فروش رسید. این خودرو از نظر فنی نیز با دیگر محصولات آن دوره امجی، بهویژه MG6، اشتراکاتی دارد. ام جی 550 بر پایه معماری فنی برگرفته از روور 75 توسعه پیدا کرده و از فاصله محوری مناسبی برخوردار است؛ ویژگیای که به فضای کابین جادارتر آن در مقایسه با برخی سدانهای همکلاس کمک میکند. سایک موتور این محصول را صرفاً در قالب بدنه سدان تولید کرد و آن را با پیشرانههای مختلف، از جمله نسخههای تنفس طبیعی و توربوشارژ، به بازار فرستاد.
برند امجی (MG) در سالهای گذشته با محصولات مختلفی در بازار ایران حضور داشته و توانسته گروهی از مشتریان را به خود جذب کند. این برند که پس از واگذاری به گروه چینی سایک موتور (SAIC Motor) فعالیت گستردهتری در بازارهای جهانی پیدا کرد، با خودروهایی مانند MG6 و MG350 نیز برای خریداران ایرانی شناخته شد. حالا نوبت به ام جی 5 رسیده است؛ سدانی اقتصادی که با هدف پاسخگویی به نیاز خانوادهها و افرادی که به دنبال خودرویی ساده و کممصرف هستند، وارد بازار کشورمان شده است. ام جی 5 نخستینبار در نمایشگاه خودرو تهران ۱۴۰۲ به نمایش درآمد و سرانجام در بهار ۱۴۰۴ توسط فردا موتورز به بازار ایران عرضه شد. نکته جالب درباره این خودرو آن است که در بازار چین با نام رووی i5 شناخته میشود و سایک موتور در بازارهای صادراتی، آن را با نشان MG نیز عرضه میکند. مدل واردشده به ایران در واقع نسخه پیش از فیسلیفت این سدان است؛ در حالی که MG 5 در سال ۲۰۲۱ بهروزرسانیهایی را در طراحی و تجهیزات تجربه کرده بود. از نظر ظاهری، با خودرویی نسبتاً ساده و محافظهکار روبهرو هستیم که طراحی آن بیشتر بر سلیقه مشتریان علاقهمند به سدانهای خانوادگی متمرکز است. جلوپنجره بزرگ با خطوط افقی و چراغهای زاویهدار، تا حدودی چهرهای اسپرت به خودرو بخشیدهاند، اما در مجموع نباید انتظار طراحی بسیار متفاوت یا تهاجمی را از آن داشت. کیفیت مونتاژ کابین و بدنه نیز در سطح قابلقبولی قرار دارد، هرچند برخی جزئیات و امکانات رفاهی میتوانستند بهتر باشند. برای مثال، سیستم تهویه دستی، نبود دریچه هوای مستقل برای سرنشینان عقب و فقدان برخی تجهیزات رفاهی، از محدودیتهای نسخه وارداتی ایران هستند. در بخش فنی، ام جی 5 به یک پیشرانه چهار سیلندر ۱.۵ لیتری تنفس طبیعی مجهز شده که توان تولید ۱۱۸ اسب بخار قدرت و ۱۵۰ نیوتنمتر گشتاور را دارد. نیروی این موتور از طریق گیربکس اتوماتیک CVT به چرخهای جلو منتقل میشود. انتخاب چنین مجموعهای نشان میدهد که سازنده بیشتر به دنبال ارائه خودرویی کممصرف و مناسب استفاده روزمره بوده تا یک سدان پرشتاب و اسپرت. استفاده از موتور تنفس طبیعی به جای نمونه توربوشارژ، یکی از ویژگیهای مثبت MG 5 محسوب میشود؛ چراکه این نوع پیشرانه معمولاً حساسیت کمتری به کیفیت سوخت دارد و از نظر ساختار فنی نیز پیچیدگی پایینتری دارد. مصرف سوخت ترکیبی حدود ۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر نیز این خودرو را به گزینهای اقتصادی برای رفتوآمدهای روزانه تبدیل میکند. از دیگر ویژگیهای فنی این پیشرانه میتوان به فناوری زمانبندی متغیر سوپاپها یا VTi-TECH اشاره کرد. این سیستم با تنظیم زمان باز و بسته شدن سوپاپهای ورودی و خروجی، به بهبود راندمان موتور، کاهش مصرف سوخت و عملکرد بهتر در دورهای مختلف کمک میکند. در مجموع، ام جی 5 را باید یک سدان خانوادگی با توان فنی متناسب، مصرف سوخت مناسب و سواری آرام دانست؛ خودرویی که برای استفاده شهری و سفرهای معمولی گزینه قابلقبولی است، اما در زمینه شتابگیری و امکانات رفاهی نمیتواند با تمام رقبای خود رقابت کند.
ام جی 3 خودروی وارداتی بیحاشیه و کمتر شناخته شده ای است که در نمایشگاه خودروی پکن سال 2010 معرفی شد و توسط مدیا موتورز در سالهای 92 و 93 به بازار ایران عرضه شد.اما بعد از مدل 2015 واردات به کشورمان متوقف شد.ام جی 3 همچنین با دارا بودن 6 ایربگ و سیستم کنترل پایداری موفق به کسب 5 ستاره ایمنی از موسسه تست تصادف Euro ncap شده که این خودرو را به یکی از امن ترین سوپر مینی های بازار کشور تبدیل می کند.خودروسازی فردا و هم صنایع خودروسازی آزویکو در سال های پس از برجام ، اقدام به مونتاژ این خودرو کردند اما با وضع مجدد تحریم ها و خروج ام جی از ایران هرگز شاهد عرضه مدل های جدید ام جی 3 در کشور نبودیم.